مقاله‌ی چنگال آهنی گوگل بر روی اندروید

نویسنده : ron amadeo

منبع مقاله :‌ Google's iron grip on Android source

شش سال پیش در نوامبر ۲۰۰۷، پروژه‌ی متن‌باز اندروید منتشرشد در حالی که آخرین آیفون فقط چندماه قبل منتشرشده و درحال تسخیرکردن تصورات مردم از دنیای گوشی‌های مدرن بود.یعنی مردم گویا گوشی مدرن را فقط با آیفون می‌شناختند. و این درحالی بود که گوگل فقط یک نرم‌افزار در این گوشی بود و می‌توانست ببیند که آینده‌ای که آیفون بدون رقیب دارد چه‌شکلی است!

گوگل وحشت داشت که آینده‌ی تلفن‌همراه در تسخیر آیفون خواهدبود. بنابراین برای شروع مبارزه با آیفون در زمانی که گوگل هیچ جایگاهی نداشت، پروژه‌ی اندروید به صورت متن‌باز راه‌اندازی شد. در آن زمان گوگل سهمی در بازار تلفن همراه نداشت. بنبراین هر مقدارکم از فضای جهانی بازار خوشایند بود.گوگل تصمیم‌گرفته بود تا از آزادبودن سیستم‌عاملش برای ارائه‌ی سرویس‌هایش به عنوان یک اسب تروا استفاده کند.گوگل به این فکر می‌کرد که چه‌ می‌شود که اگر آیفون روزی از سروسی جست‌وجوی گوگل دست بردارد. حتی ممکن بود کاربران از سرویس گوگل در کامپوتر شخصی هم دست بکشند. درواقع سیستم عامل اندروید حصاری برای قلعه‌ی سیستم جست‌وجوی گوگل بود.

امروزه اوضاع تفاوت کرده است. اندروید از صفر به هشتاد درصد سهم بازار رسیده و رقبای خود را درنوردیده است. اما پیروزی اندروید به معنای پیروزی گوگل نیست زبرا اندروید پروژه ای متن باز است و در اختیار همگان قراردارد. نصب اندروید به معنای توانایی نصب هزاران نرم افزار است، درنتیجه هر شرکتی می تواند با دانلود و ساخت پروژه‌ی اندروید و نصب آن بر روی گوشی خود، یک مارکت از نرم‌افزارها ایجاد کند که در نتیجه می تواند از سرویس‌های گوگل استفاده نکند. بنابراین بزرگ‌ترین مشکل امروزه‌ی گوگل عبارت است از "یک توزیع موفق از اندروید"

در برخی شرکت‌ها این اتفاق افتاده مانند آمازون که تمام قسمت های مرتبط با گوگل مانند فروشگاه، فضای ابری ذخیره سازی، ایمیل، مرورگر اینترنت و... را حذف کرده‌است. یا کل کشور چین که قسمت‌های مرتبط با گوگل را حذف کرده‌اند. فقط از پروژه‌ی اندروید استفاده کرده و پولی بابت آن نمی‌پردازند. اندروید درحال تبدیل‌شدن به چیزی بود که به جای حفاظت از گوگل،خود ارزش حفاظت‌شدن می‌یافت. موبایل آینده‌ی اینترنت بود و گوگل نمی‌خواست تسلط بر آینده‌ی اینترنت را از دست بدهد. بنابراین این سوال مطرح شد :"گوگل چگونه می‌خواهد یک پروژه‌ی متن‌باز را کنترل کند؟"

گوگل همواره از خود در برابر نسخه‌های جایگزین اندروید حفاظت کرده‌است. آنچه بسیاری از مردم درباره‌ی اندروید می‌پندارند درواقع در دودسته قرار دارد:

1) قسمت متن‌باز اندروید که زیربنای اندروید است و به نام پروژه‌ی متن‌باز اندروید(AOSP) شناخته می‌شود.

2) قسمت متن‌بسته‌ی اندروید که در واقع نرم‌افزارهای با برند گوگل است.

گوگل درحالی که قصد بستن اندروید به طور کامل را ندارد در عین حال از هر طریقی می کوشد تا قدرت نفوذ خود را بر قسمت متن‌باز حفظ کند. و این روش‌ها عبارتند از افزودن بیشتر و بیشتر برنامه در زیر چتر بزرگ برنامه‌های تحت برند گوگل.

این نرم‌فزارهای متن‌بسته همیشه وجود داشته‌اند که بیشترین سرویس های موردنیاز کاربران را فراهم می‌کنند مانند Gmail , You Tube, Maps, Talk و... گوگل با جابه‌جایی محیط توسعه به سمت قسمت‌های متن‌بسته کنترل خود را بر قسمت‌ متن‌باز بیشتر می‌کند، زیرا هرچه قسمت‌های متن‌باز بیشتر باشد گوگل تسلط کمتری بر رقیبان خود می‌تواند داشته باشد. به علاوه گوگل نرم‌افزارهای بسیاری را rebrand کرده و آن‌ها را به حالت‌متن بسته درآورده است. نرم‌افزار جست‌وجو: گوگل در سال 2010 voice actions را ارائه داد و google search را در بازار اندروید معرفی کرد. نسخه‌ی آن‌زمان اندروید، نسخه‌ی 2 بود و بعد از آن توسعه‌ی aosp search را متوقف کرد ولی توسعه‌ی google search را ادامه داد و سپس قابلیت‌های جست‌وجو با صدا، جست‌وجو با موسیقی، سرویس‌ پاسخ‌گویی و اطلاعات آب و هوا را به آن را اضافه کرد درصورتی که نسخه‌ی قبلی فقط قابلیت جست‌وجوی محلی و اینترنت را دارد. نرم‌افزار music : گوگل در سال 2010 سرویس cloud music خود را ارائه داد و توسعه‌ی نرم‌افزار موسیقی aosp را متوقف کرد. نرم‌افزار play music دسترسی به cloud music دارد که شامل حجم زیادی موسیقی است. هم‌چنین شامل انواع user interface ها و از قابلیت equalizer و chromecast پشتیبانی می‌کند. نرم‌افزار calendar :

این نرم‌افزار از آخرین نرم‌افزار هایی است که برند مجدد شده و متن‌بسته شده است. به‌خاطر این، فعلا تغییر زیادی بین دو نرم‌افزار aosp calendar اکنون وجود ندارد. کیبورد : حتی کیبورد هم از این حرکت مستثنی نشده و هم‌زمان با افزودن قابلیت swype gesture typing به کیبورد aosp ، دست از توسعه‌ی کیبورد aosp برداشت. نرم‌افزار gallery هم به صورت کلی از مدار خارج شده است و نرم‌افزار google photos جایگزین آن شده است. نرم‌افزار پیام‌رسانی : قرار بود تا با تجمیع برنامه‌ی پیام‌رسانی در google hangouts کاربران از یک نرم‌افزار استفاده کنند اما گوگل با روی کارآوردن چند برنامه یعنی messages, google allo, hangouts, google voice زمینه را برای استفاده از برنامه‌های متن‌بسته فراهم کرد و برنامه‌ی اصلی پیام-رسانی aosp یعنی messaging را از روی مارکت خود برداشته است. این سیاست عجیب گوگل یعنی توسعه‌ی چند برنامه برای منظور به نظر می‌رسد که کاری زاید است اما گوگل در نظر دارد تا با فراهم آوردن چندبرنامه این اطمینان را برای خود ایجاد کند که کاربران در نهایت از نرم‌افزارهای گوگل استفاده می‌کنند. هم‌چنین گوگل با قراردادن gmail در سیستم‌عامل اندروید و حذف email یعنی برنامه‌ی اصلی aosp برای فرستادن email از مارکت خود، برنامه‌های پیام‌رسانی را نیز به سمت متن‌بسته‌بودن سوق داده است.

ایجاد ممنوعیت برای تولیدکنندگان :

درحالی که گوگل به شدت درحال کاهش قدرت برنامه‌های متن‌باز است، این کار تنها ابزار قدرت گوگل برای کنترل سیستم‌عامل اندروید نیست. درحالی که اگر یک شرکت کد اصلی سیستم‌عامل اندروید را دریافت کند و برنامه‌های مناسب دیگر را روی آن نصب کند و یک رقابت با گوگل ایجاد کند، ساختن یک دستگاه که بتواند آن را اجرا کند بسیار دشوار خواهد بود. اما گوگل قصد دارد زندگی را کمی سخت‌تر از این شرایط کند. قدرت اصلی گوگل از کنترل نرم‌افزارهای متن‌بسته‌ی خود یعنی gmail, youtube, maps, google now و... است. این نرم‌افزارها در واقع نرم‌افزارهای کشنده‌ی گوگل هستند ! شرکت‌های بزرگ و کوچک باید برای قراردادن این نرم‌افزارها برروی سیستم‌عامل خود از گوگل مجوز دریافت کنند. این‌جا درست نقطه‌ای است که گوگل می‌تواند ابزار قدرت خود را اعمال کند و شرکت‌ها نیز در این نقطه‌ احساس پدرخواندگی گوگل را احساس می‌گنند زیرا باید برای گرفتن مجوزهای لازم از گوگل نیازمندی‌های لازم را فراهم کنند. درحالی که این یک نیاز ضروری نیست اما برای گرفتن مجوزهای لازم عضوشدن در OHA یعنی (open handset alliance) کار را بسیارزیاد ساده خواهد کرد. این گروه، گروه شرکت‌های متعهد به اندروید و درواقع اندروید گوگل هستند. اعضای این گروه از ساختن دستگاه غیرقانونی مطابق با قوانین گوگل منع می‌شوند. این قانون می‌گوید که شرکت‌ها باید امضا کنند که از ساخت دستگاهی که یک اندروید رقابتی را اجرا می‌کند خود را منع می‌کنند. این شرایط کاررا برای تنها شرکتی که شجاعت فروخت نسخه‌های سفارشی اندروید را در غرب داشت، یعنی آمازون بسیار سخت کرد. درحالی که kindle os از جمله سیستم‌عامل های غیر سازگار با گوگل به شمار می‌رفت، بسیاری از شرکت‌های تولیدکننده‌ی دستگاه دیگر نمی‌توانستند برای آمازون دستگاه بسازند. لذا آمازون باید از بستن قرارداد با شرکت‌های acer, asus, Toshiba, dell, Foxconn, fujitsu, HTC, Huawei, Kyocera, Lenovo, LG, Motorola, NEC, Samsung, sharp, sony و ZTE صرف نطر می‌کرد. درنهایت آمازون با شرکت Quanta Computer قرارداد بست درحالی که انتخاب زیاد دیگری نیز نداشت!

برای تولیدکنندگان این بدان معناست که آن‌ها به راحتی نمی‌تواند به آرامی از گوگل عبور کنند و درصورتی که یک اندروید رقابتی ایجاد کنند با گرفتن یک بوسه‌ی مرگ! از خانواده‌ی گوگل جدا خواهند شد. این کار یک چشم‌انداز وحشتناک برای تولیدکنندگان فراهم می‌کند. شما باید از صخره‌ی گوگل پرش کنید و دیگر برگشتی نخواهد بود. هر تولیدکننده‌ای که می‌خواهد مجوز را از گوگل بگیرد، باید از پس تست‌های سازگاری گوگل بگذرد. این تست‌ها مطمئن می‌شوند تمام نرم‌افزارهای موجود در play store قابلیت اجرا بر روی اندروید شما را دارند. و به بیان یک مهندس اندروید این مجوز سازگاری بای گوگل به معنی یک کلوپ برای تولید (توسط تولیدکنندگان) چیزهایی است که ما می‌خواهیم. اکنون گوگل از ابزارهای خودکار خود برای فهمیدن سازگاری دستگاه‌ها استفاده می‌کند. هم‌چنین گرفتن مجوزها نیاز دارد تا شرکت‌ها به صورت مخفیانه با گوگل ارتباطاتی برقرار کنند و امتیازات لازم را به گوگل بدهند. بیشتر اطلاعاتی که به ما می‌رسد از طریق دعاوی و مرافعاتی است که بین گوگل و دیگران روی می‌دهد.(مانند acer) یک نقطه‌ی کنترل دیگر گوگل این است که گوگل نرم‌افزارهای خود را تحت یک بسته‌ی نرم‌افزاری مجوز می‌دهد. لذا شرکت‌ها حق انتخاب ندارند تا بعضی از نرم‌افزارها را انتخاب کنند و برخی دیگر را نه. این نکته را شرکتی به نام skyhook به سختی متوجه شد هنگامی قصد داشت یک سرویس رقابتی برای پیداکردن مکان توسعه دهد. این برای گوگل بسیار بد بود، بنابراین گوگل این را ناسازگار نشخیص داد و تولیدکنندگان نیز نباید از آن استفاده می‌کردند. Skyhook شکایت کرد و دادخواست هم‌چنان ادامه دارد. برای یک تولیدکننده ترک کردن زیست‌بوم گوگل و و هم‌چنان موفق عمل کردن چیزی جز یک امید واهی نیست. یک راه برای تولیدکنندگانتجهیزات اصلی (OEM) برای تجربه‌ی اندروید بدون وجود گوگل بدون غضب¬گرفتن گوگل بر روی آن‌ها، تولید کردن جایگزین‌هایی برای برنامه‌های گوگل است. چیزی که اکثر ما آن را نرم‌افزارهای بدون استفاده و صرفا اشغال کننده‌ی فضا (bloatware) به حساب می‌آوریم. این نرم‌افزارها به عنوان یک مهندسی نرم‌افزار به سوالات چه می‌شد اگر فلان برنامه نصب نبود پاسخ می‌دهد و سختی بیرون بودن از دیوار سبز گوگل را نشان می‌دهد.

سامسونگ این کار را به خوبی انجام داده است. علاوه بر اینکه قسمت حساب کاربری مخصوص خود را برای کاربران دارد و همگام‌سازی پس‌زمینه را انجام داده و مارکت خود را دارد، جایگزین‌های لازم برای برانامه‌های گوگل را نیز فراهم آورده است. اکثر این جایگزین‌ها دارای کدمبدا در aosp هستند اما باید بسیار تغییر کنند تا به سطح برنامه‌های امروزه‌ی گوگل برسند. برای یک گوشی با وجود برنامه‌های گوگل، این وجود دو برنامه برای هر منظور احمقانه و اضافی به نظر می‌رسد اما بسیاری از تولیدکنندگان از این bloatware ها به عنوان یک جایگزین راهبردی و یک نقضه‌ی دوم نگاه می‌کنند و از آن برای روزی که شرایط به قدری بد شود که مجبورش شوند از زیست‌بوم گوگل خارج شوند نگهداری می‌کنند. هم‌چنین باید بتوانند به مشتریان آینده نگر نشان بدهند که ابزاری برای زنده نگه داشتن خود دارند. تولیدگنندگان این ها را درگوشی‌های خود قرار می‌دهند و می‌توانند بازخورد‌های خوبی از استفاده‌کنندگان دریافت کنند. اگرچه وجود آن‌ها اضافی است اما ممکن است برخی کاربران بتوانند از آن استفاده بکنند و از آن خوششان بیاید. با این همه برنامه‌های جایگزین لیست شده به نظر می‌رسد که سامسونگ آماده است تا از زیست‌بوم گوگل در هرزمانی که بخواهد خارج شود. اما این سربارهای موجود در برنامه‌ها قسمت کوچکی از اثرات خارج شدن از زیست‌بوم گوگل است. قسمت اصلی که تولیدکنندگان از اندروید واقعا می‌خواهند برنامه-های مهم دیگری است که به گوگل وابسته اند. گوگل نیز این را می‌داند و در پی آن است تا هرچه بیشتر این وابستگی برنامه‌های third-party را به زیست‌بوم گوگل بیشتر کند.

قفل کردن برنامه‌های شخص ثالث (third party)

یکی از برنامه‌ی مهم در این قسمت google play service است. این برنامه یک سلاح بزرگ برای جنگ علیه نسخه‌ی اندرویدی بدون گوگل است. این برنامه یک برنامه‌ی متن‌بسته است که مجوز آن به عنوان یکی از برنامه‌ی پکیج گوگل است. هر ویژگی که از اندروید جدا شود و به google play service منتقل شود، در واقع از حالت متن‌باز به متن‌بسته منتقل شده است. این برنامه در واقع با یک ترفند قوی نه تنها کاربران را با جذابیت‌های خود جذب می‌کند، بلکه توسعه‌دهندگان شخص ثالث (third party) را از api های خود محروم می‌کند.

درحالی که جداکردن زیست‌بوم اندروید از گوگل به نظر کاری ساده می‌آید، یعنی فقط فروشگاه خود را راه بینداز و توسعه‌دهندگان را تشوق‌کن تا برنامه‌های خود را بر روی آن بگذارند و این یعنی شما از گوگل به راحتی جداشده‌ای. اما api های گوگل که با وجود google play service عرضه می‌شوند این کار شما را با وابسته‌کردن برنامه‌های توسعه‌دهندگان به گوگل متوقف می‌کند. راهبرد گوگل در مورد play service این است که زیست‌بوم اندروید را با راحت کردن هرچه بیشتر زندگی توسعه‌دهندگان در کار با دستگاه‌های مورد تایید گوگل، و سخت کردن هرچه بیشتر کارشان با دستگاه‌هایی که تایید نمی‌کند، به زیست‌بوم گوگل تبدیل کند. اگر شما از api های گوگل استفاده کنید و برنامه‌ی خود را در یک نسخه‌ی مغایر با گوگل از aosp ناگهان حیرت‌زده می‌شوید، نرم‌افزار شما از کار خواهد افتاد. امروزه اندروید گوگل درصد بسیار بالایی از بازار اندروید را تشکیل می‌دهد و توسعه‌دهندگان به این نکته توجه می‌کنند که برنامه‌هایشان بتواند به راحتی با گوگل کار کند تا بتوانند به مخاطب گسترده‌ای برسند.

Google maps api

Google maps api به شما اجازه می‌دهد تا از اطلاعات نقشه‌ی گوگل در نرم‌افزار خود استفاده کنید. تنها مشکل این است که این دسترسی‌ها محدود به خدمات گوگل است و بخشی از اندروید نیست. وابستگی به این سرویس به این معنی است نرم‌افزار شما در نسخه‌های اندرویدی غیر گوگل اجرا نخواهدشد. این یک وضعیت وحشتناک برای نسخه‌های اندروید بدون گوگل مانند آمازون است. اکنون آمازون باید یا برای همیشه با پرداخت هزینه مجوزهای اطلاعات نقشه را از نوکیا دریافت کند یا از این شرایط بیرون بیاید و به صورت کامل این api ها را پیاده‌سازی کند. اکنون آمازون موظف است تا با سرعت بیشتری با گوگل همراه باشد، زیرا گوگل در نسخه‌ی2 از api مربوط به نقشه است درحالی که آمازون نسخه‌ی1 گوگل را پشتیبانی می‌کند.

Google Cloud Messaging

پیام‌رسانی ابری گوگل (GCM) راحت ترین راه برای فرستادن push notification بر روی اندروید است. اما شما هرگز این را بر روی اندروید مشاهده نمی‌کنید. این ویژگی در سال 2013 به play service اضافه شد و اکنون علاوه بر دریافت notification، می‌تواند پیام‌ها را به صورت upstream نیز ارسال کند. توسعه‌دهندگان معمولا از این برنامه برای فرستادن اخبار جدید به دستگاه یا آگاه کردن افراد از وجود اطلاعات جدید برای همگام‌سازی استفاده می‌کنند. درحالی که سرویس google map در تعداد کمی از نرم‌افزارها استفاده می‌شود، تعداد بسیار بیشتری از آن‌ها نیاز به این سرویس دارند. این یکی دیگر از ویژگی‌هایی بود که آمازون را مجبور کرد تا آن را راه بیندازد تا از گوگل عقب نماند. اسمی که آمازون برای این نسخه‌ی خود انتخاب کرد Amazon Device Messaging است. این نسخه فقط بر روی دستگاه‌های آمازون قابل اجراست. مانند سرویس نقشه، آمازون باید با صرف هزینه‌ی بسیار برای داشتن حدااقل این سرویس تلاش کند و نرم‌افزار خود را می‌تواند بر روی جامعه‌ی کوچکی تست انجام دهد. هم‌چنین ممکن است تمام ویژگی‌های GCM بر روی نسخه‌ آمازون وجود نداشته باشد.

Location APIs

گوگل در سال 2013 سرویس مکان را بازسازی کرد و آن را به عنوان قسمتی از play service منتشرکرد. به عبارت دیگر، لایه‌ی بالایی سرویس مکان اکنون متن‌بسته شده است. این داستان به ما نشان می‌دهد که قسمت متن‌باز خالی باقی خواهد ماند. ویژگی‌های اضافه شده به این سرویس اندروید عبارتند ازFused Location Provider (یک بازنویسی کامل از الگوریتم‌های مکان)، Geofencing (آگاه‌سازی هنگام واردشدن به یک مکان مشخص در نقشه) و َActivity recognition (تشخیص راه-رفتن یا دویدن یا دوچرخه‌سواری یا راندن ماشین و به طور کلی نحوه‌ی حرکت کاربر بدون روشن کردن GPS) این مشاهدات این حس را می‌دهد که این دو سرویس نقشه و GCM، در واقع دوبرنامه‌ی اختصاصی گوگل هستند چرا که بدون وجود گوگل کار نخواهند کرد. البته اکنون راه‌هایی برای دریافت مکان علاوه بر گوگل وجود دارند که راه‌هایی پرمصرف از نظر باتری و کم‌ارزش هستند که در مقایسه با گوگل جایی برای نمایش قدرت ندارند.

In-app purchasing

بهترین راه برای خرید درون برنامه‌ای را در اندروید اکنون از طریق google play store ارائه می‌شود. توسعه‌دهندگان اکنون اگر بخواهند برنامه‌ی خود را در یک نسخه‌ی بدون گوگل به فروش برسانند برای پرداخت درون برنامه‌ای با مشکل مواجه می‌شوند. این یک ویژگی دیگر است که آمازون مجبور شد آن را به صورت جداگانه راه‌اندازی کند. سامسونگ نیز از دوسال پیش یک سرویس برای خرید درون برنامه‌ای ایجاد کرده است.

Play Games

این نیز یکی دیگر از api هایی است که بسیاری از مشکلات را برای توسعه‌دهندگان برطرف کرده است. این سرویس یک راه ساده برای دسترسی به حساب¬های یوزر و دستاوردهایش می‌دهد و راهی آسان را برای ذخیره‌های ابری، امنیت و بازی‌های چندنفره می‌دهد. این سرویس قابل اجرا بر روی web app ها و اندروید و ios است. خب تقریبا هرچیزی جز aosp، که پشتیبانی نمی‌شود. این نیز یکی دیگر از ویژگی‌هایی است که در صورت نیاز باید پیاده‌سازی شود. آمازون مجموعه‌ای از این api ها را ایجاد کرده است به نام GameCircle، اما این یک جایگزین برای play games نیست. توسعه‌دهنده باید قسمت چندنفره‌ی بازی را به دوصورت پیاده‌سازی کند.

Supporting iOS

قسمت نبوغ شرگونه‌ی راهبرد گوگل آن است که 90 درصد api ها از سیستم‌عامل iOS پشتیبانی می‌کنند. اکنون خود را جای یک توسعه‌دهنده بگذارید، چرا نباید از سرویس‌های گوگل استفاده کرد؟ 1) بسسیاری از راه‌های سرویس‌دهی گوگل بهترین‌ کارایی‌ها، ساده ترین روش‌های پیاده‌سازی و بهترین روش‌های استفاده ارائه می‌دهد. 2) گوگل هردو سکوی اصلی موبایل یعنی اندروید و iOS را پشتیبانی می‌کند. بنابراین درصد بسیاری از کاربران را پوشش می‌دهد. تنها قسمت بد این است که از نسخه‌های بدون گوگل اندروید استفاده نمی‌کند. بیشتر توسعه‌دهندگان احتمالا از api های گوگل استفاده می‌کنند و سوال بعدی این است که آن‌ها درباره‌ی دیگر نسخه‌های اندروید که گوگل در آن‌ها چه باید بکنند؟ توسعه‌دهندگان باید به تنهایی جایگزینی برای api ها بیابند. جایگزین‌هایی که ممکن است از رده خارج یا به خوبی با این سیستم-عامل¬ها یا نرم‌افزارهای خود کار نکنند. اگر آن‌ها نتوانند راهی بیابند، باید به ناچار طراحی خود را به گونه‌ای جدا از این api ها طراحی کنند. از آنجایی که کاربران این نسخه‌ها بسیار کمتر از کاربران فعلی سیستم‌عامل های دارای گوگل و سیستم‌عامل iOS هستند لذا به نظر می‌رسد کار برای آنان سخت‌تر می‌شود زیرا از جهتی پیداکردن راه‌های طراحی مجدد برای سیستم‌عامل اندروید بدون گوگل سخت‌تر خواهد بود و از طرفی به علت تعداد کم کاربران گویا وقت توسعه‌دهندگان نیز تلف می‌شود. لذا به راحتی می‌توانند از این نسخه‌ها عبور کنند و خود را از شر وقت‌های تلف¬شده خلاص نمایند.

Samsung در مقابل amazon

در اینجاست که مشخص می‌شود که آمازون می‌تواند بدون گوگل به زندگی خود ادامه بدهد و سامسونگ نمی‌تواند. درحالی که آمازون یک ماشین کپی‌برداری از گوگل ایجادکرده است، سامسونگ نمی‌تواند به نیازمندی‌های توسعه‌دهندگانی که به گوگل وابسته هستند، پاسخی بدهد. هرگونه گمانه‌زنی درباره‌ی خروج سامسونگ از گوگل زود خواهد بود مگر اینکه شما ببینید که سامسونگ مجوزهای اطلاعات نقشه را گرفته یا یک api برای پیام‌رسانی ابری (push notification) ساخته باشد. آمازون کارخوبی را در رقابت با گوگل انجام داد، اما نکته‌ی مهم اینجاست که آمازون در اینترنت متولد شده و سرورها و نرم‌افزارها نقطه‌ی قوت این شرکت هستند. در نتیجه ساختن تعدای سرویس‌های ابری کاری پرمخاطره نخواهدبود. درعوض سامسونگ اگرچه یک شرکت متخصص در زمینه‌ی الکترونیک است اما ساختن زیرساخت‌های ابری و فراهم کردن api های مورد نیاز در DNA آن نیست! بنابراین درحالی که آمازون می‌تواند ظرف مدت چندسال این مشکلات را به واسطه‌ی سرویس‌های ابری خود حل کند، سامسونگ حالا حالاها باید از صخره‌هایی که در پیش‌رو دارد بالا برود! البته سامسونگ کمی پیشرفت نیز داشته است. او توانسته است اقدامات لازم برای خرید درون برنامه‌ای را فراهم آورد و بستری نیز برای تبلیغات ایجادکرده است. البته که تبلیغات درآمدزاست و خود گوگل نیز در این مورد تبلیغات را بر روی نسخه‌های بدون گوگل اندروید نیز پشتیبانی می‌کند!

یک نسخه‌ی فقط قابل مشاهده نه در دسترس از متن‌باز!

اگر یک شرکت بخواهد یک نسخه از aosp را دریافت کند و یک رقیب تجاری مناسب برای گوگل به وجود بیاورد، باید تمام چیزهایی که در این مقاله گفته‌ شده را از نو ایجاد کند. حتی اگر با کلی زحمت توانست همه ی آن‌ها را ایجاد کند باید بتواند درحالی که از فشار کار شکسته‌شده است، دلیل مناسبی برای کاربران خود بیاورد تا آن‌ها از اندروید گوگل به اندروید خودش منتقل کند. گوگل تمام کارهایش را در خانه انجام می‌دهد. این شرکت نقشه‌ها و تمام سرویس‌های ابری خود را به رایگان دربافت می‌کند. درحالی که هرشرکتی که بخواهد این روند را در پیش بگیرد قطعا برخی از کارهای خود را باید به شرکت‌های دیگر برون سپاری کند. مانند آمازون که مجبور است هزینه‌ی مجوز اطلاعات نقشه را بپردازد. گوگل به عنوان مثال تبلیغات را در برابر نقشه می‌فروشد-درواقع برای شرکت درآمد کسب می‌کند-درحالی که آمازون باید به ازای هر کاربر برای اطلاعات نقشه پول بپردازد. این شرایط یک شرایط متفاوت برای این شرکت‌ها است. سرویس‌های گوگل برایش هزینه ای ندارد درحالی که بقیه باید هرماه مبلغی را بابت سرویس‌ها بپردازند.

اگر یک شرکت یک اندروید مشتق شده از aosp را به وجود آورد و یک رقابت با گوگل ایجاد کند یک مطلب مهم آن است که ممکن است هر تولیدکننده‌ی دستگاه اندرویدی به صورت قراردادی از ساختن دستگاهی که بتواند سیستم‌عامل جدید را اجرا کند، منع شود. بنابراین برای تولیدکنندگان جداشدن از زیست‌بوم گوگل بسیار خطرناک‌تر و دارای ریسک بیشتر است از آنچه که ارزش آن را دارد. درحالی که اندروید یک پروژه‌ی متن‌باز است، درواقع یک نسخه‌ای از متن‌باز است که تنها می‌توان آن را دید نه نسخه که قابل دسترس باشد. شما می‌توانید در اندروید مشارکت داشته باشید یا از آن برای تفریحات کوچک استفاده کنید. اما اگر بخواهید نسخه‌ای را که گوگل آن را تایید نمی‌کند، ایجاد کنید در آن لحظه تمام جهان به تماشای سقوط شما خواهد نشست.